Neil Gaiman

Neil Richard Gaiman (ur. 10 listopada 1960 w Portchester w hrabstwie Hampshire w Anglii), angielski pisarz, scenarzysta i redaktor, autor licznych powieści, opowiadań i komiksów fantasy, science fiction i grozy. W „Dictionary of Literary Biography” jest wymieniony jako jeden z najwybitniejszych żyjących pisarzy fantasy, urban fantasy i s-f.

Twórczość:

Powieści

• Dobry omen (Good Omens, 1990) napisana wraz z Terrym Pratchettem
• Nigdziebądź (Neverwhere, 1996)
• Gwiezdny pył (Stardust, 1998)
• Amerykańscy bogowie (American Gods, 2001)
• Koralina (Coraline, 2002), ilustracje Dave McKean
• Chłopaki Anansiego (Anansi Boys, 2005)
• InterŚwiat (InterWorld, 2007) napisana wraz z Michaelem Reavesem
• Księga Cmentarna (Graveyard Book, 2008)

Zbiory opowiadań

• Dym i lustra (Smoke and Mirrors, 1998)
• Rzeczy ulotne (Fragile Things. Short Fictions and Wonders, 2006)
• M jak Magia (M is for Magic, 2007)

Komiksy

• Drastyczne przypadki (Violent Cases, 1987), ilustracje Dave McKean
• seria Sandman (The Sandman, 1988-1996)
• Śmierć (Death: The High Cost of Living, Death: The Time of Your Life, 1993, 1994, 1996, 1997) – Spin off do serii Sandman
• Arlekin i Walentynki (Harlequin Valentine, 2004), (na podstawie opowiadania)
• Ostatnie kuszenie (The Last Temptation), ilustracje Michael Zulli
• 1602, ilustracje Andy Kubert, Richard Isanove
• Czarna Orchidea (Black Orchid)
• Księgi magii
• Morderstwa i tajemnice (2003), ilustracje P. Craig Russell
• Sygnał do Szumu (Signal to Noise)
• Dni Pośród Nocy

Film

• angielskojęzyczny skrypt do anime Księżniczka Mononoke
• scenariusz do filmu Beowulf (2007)
• scenariusz filmu Lustrzana maska (Mirrormask, 2005)

Inne

• Dzień, w którym wymieniłem tatę na dwie złote rybki (The Day I Swapped My Dad for Two Goldfish, 1998), ilustracje Dave McKean
• Wilki w ścianach (The Wolves in the Walls, 2003), ilustracje Dave McKean
• Melinda (2004), ilustracje Dagmara Matuszak

Cyt. za: Wikipedia, wolna encyklopedia

Hanna Kowalewska

Hanna Kowalewska (ur. 1960 w Wysokiem Mazowieckiem) – polska pisarka. Ukończyła filologie polską na Uniwersytecie im. Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie i Studium Scenariuszowe przy PWSF w Łodzi. Debiutowała na łamach prasy w 1985 roku. W 1997 roku zdobyła pierwszą nagrodę w konkursie, zorganizowanym przez wydawnictwo Zysk i S-ka oraz Świat Książki, na najlepszą polską powieść. Kowalewska należy do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Twórczość:

• Anna Tłumaczy świat (1990)
• Kapelusz z zielonymi jaszczurkami (1995)
• Tego lata w Zawrociu (1997)
• Winoroślinność (1998)
• Letnia akademia uczuć 1 – Anna i wodorosty (2000)
• Góra śpiących węży (2001)
• Julita i huśtawki (2003)
• Maska Arlekina (2006)
• Letnia akademia uczuć 2 – Pięć najważniejszych słów (2008)

Cyt. za: Wikipedia, wolna encyklopedia

Jane Austen

Jane Austen (ur. 16 grudnia 1775 w Steventon w Wielkiej Brytanii, zm. 18 lipca 1817 w Winchester) – pisarka angielska. Autorka powieści opisujących życie angielskiej klasy wyższej z początku XIX wieku. Mimo że sama wiodła stosunkowo odosobnione życie na prowincji w hrabstwie Hampshire, nie pozbawiło ją to zmysłu obserwacji i nie zubożyło dramaturgii jej utworów. Ich fabuła najczęściej dotyczy zamążpójścia i związanych z tym problemów społecznych (sama Austen nigdy nie wyszła za mąż). Celna obserwacja i żywa prezentacja psychiki kobiet czyni z powieści Austen coś więcej niż romanse. Reputację dobrej pisarki zyskała już za życia – jej powieści chwalił m.in. Walter Scott.

Twórczość:

Powieści

• Sense and Sensibility (Rozważna i romantyczna) – 1811
• Pride and Prejudice (Duma i uprzedzenie) – 1813
• Mansfield Park – 1814
• Emma – 1815
• Northanger Abbey (Opactwo Northanger) – 1817, wydanie pośmiertne
• Persuasion (Perswazje) – 1817, wydanie pośmiertne

Utwory krótsze

• Lady Susan – wczesna (napisana prawdopodobnie ok. 1795 r.) powieść epistolarna, niewydana za życia autorki.
• The Watsons (Watsonowie) – niedokończona powieść zaczęta prawdopodobnie ok. 1803 roku. Praca nad książką została przerwana prawdopodobnie ze względu na śmierć ojca Jane Austen w 1805 roku.
• Sanditon – pracę nad tą powieścią przerwała śmierć autorki.

Juvenilia

• The Three Sisters
• Love and Freindship
• The History of England
• Catharine, or the Bower
• The Beautifull Cassandra

Cyt. za: Wikipedia, wolna encyklopedia

Vladimir Nabokov

Vladimir Vladimirovič Nabokov, ros. Владимир Владимирович Набоков (ur. 22 kwietnia (10 kwietnia jul.) 1899 w Sankt Petersburgu, Cesarstwo Rosyjskie, zm. 2 lipca 1977 w Montreux w Szwajcarii) – pisarz rosyjski, tworzący do mniej więcej 1938 roku głównie w języku ojczystym, potem głównie w języku angielskim, autor kilku tekstów w języku francuskim. Z wykształcenia Nabokov był filologiem (romanistą i rusycystą), krótko studiował zoologię, przez całe życie zajmował się lepidopterologią (liczne artykuły w czasopismach specjalistycznych, praca w harwardzkim muzeum), hobbystycznie układał zadania szachowe, w latach 1941-1959 był wykładowcą literatury na uczelniach amerykańskich.

Szeroką sławę przyniosła mu powieść „Lolita” (opublikowana w Paryżu, 1955).

Twórczość

Twórczość Nabokova należy do najwybitniejszych osiągnięć w zakresie obu literatur, do których należy, zarówno rosyjskiej jak i angielskiej.

Powieści Nabokova eksplorują w artystycznej formie tematykę filozoficzną (tematy takie jak estetyka, życie po śmierci, rozważania nad charakterem rzeczywistości i świadomości). Przez niektórych uznawany również czasem za kpiarza literatury, Nabokov uważany jest słusznie za pisarza, który potrafi daleko bardziej niż inni twórcy połączyć żar artysty z dyscypliną i chłodem naukowca.

Poza powieściami, trzy wersje autobiografii („Tamte brzegi”, „Conclusive evidence”, oraz „Pamięci, mów!”), kilka zbiorów opowiadań (m.in. „Feralna trzynastka”, „Szczegółowy opis zachodu słońca i inne opowiadania”), dramaty, nieliczne poezje, trzy tomy wykładów o literaturze europejskiej i rosyjskiej, tłumaczenia z angielskiego na rosyjski (m.in. tłumaczenie „Alicji w krainie czarów” Lewisa Carrolla) i z rosyjskiego na angielski (m.in. erudycyjny przekład „Eugeniusza Oniegina” Aleksandra Puszkina), zadania szachowe i profesjonalne prace z zakresu microlepidoptera.

Bibliografia rosyjskojęzyczna

Powieści:

• „Maszeńka” (1926),
• „Król, dama, walet” (1928),
• „Obrona Łużyna” (1930),
• „Chwała/Splendor” (1932, org. ros. „Podwig”, ang. „Glory”),
• „Śmiech w ciemności” (1933),
• „Rozpacz” (1934),
• „Dar” (1937-1938),
• „Zaproszenie na egzekucję” (1938),

Opowieści:

• „Oko” (1938),
• „Czarodziej” (1939)

Utwory dramatyczne:

• „Śmierć” (1923)
• „Wynalazek Walca” (1938)

Bibliografia anglojęzyczna

Powieści (alternatywne polskie tłumaczenia tytułów rozdzielono ukośnikiem):

• „Prawdziwe życie Sebastiana Knighta” (1941),
• „Ultima Thule” (1942, rozdział niedokończonej powieści pt. „Solus Rex”),
• „Skośnie w lewo/Z nieprawej strony/Nieprawe godło” (1947, oryg. „Bend sinister”),
• „Lolita” (1955),
• „Pnin” (1957),
• „Blady ogień” (1962),
• „Ada albo Żar. Kronika rodzinna” (1969),
• „Przejrzystość rzeczy/Przezroczyste przedmioty” (1972),
• „Patrz na te arlekiny” (1974)

Cyt. za: Wikipedia, wolna encyklopedia

Carlos Ruiz Zafón

Carlos Ruiz Zafón (ur. 25 września 1964 w Barcelonie) – hiszpański pisarz.

Z wykształcenia dziennikarz. Od 1993 mieszka w Los Angeles, gdzie poświęcił się pisaniu scenariuszy filmowych i powieściopisarstwu. Wydał cztery książki dla młodzieży. Za pierwszą z nich, El principe de la niebla (Książę mgły) otrzymał nagrodę Edebé. Po kolejnych trzech (El palacio de la medianoche, Las luces de septiembre i Marina) postanowił napisać powieść skierowaną do starszych czytelników. Cień wiatru (La sombra del viento), opublikowana w 2001, została przetłumaczona na ponad 30 języków i została opublikowana w 45 krajach. Do swoich ulubionych autorów zalicza Dostojewskiego, Tołstoja i Dickensa. W 2008 roku opublikował swoją najnowszą powieść – Gra anioła, nawiązującą treścią do historii z Cienia wiatru.

Publikacje:

• El príncipe de la niebla, 1993.
• El palacio de la medianoche, 1994.
• Las luces de septiembre, 1995.
• Marina, 1999 (wydanie polskie 2009, Wyd. Muza).
• Cień wiatru, 2005 (La sombra del viento, 2001).
• Gra anioła, 2008 (El juego del ángel, 2008).

Cyt. za: Wikipedia, wolna encyklopedia