Alicja to moje pierwsze spotkanie z prozą pana Piekary. Ta książka przykuła moją uwagę przede wszystkim okładką, potem tytułem. Jej enigmatyczny opis z pewnością nie przekonałby mnie do sięgnięcia po nią. Ale ta piękna okładka… Dałam się skusić, wciągnąć w pułapkę. To nie pierwszy raz, kiedy ładny obrazek obiecuje równie ładną zawartość. Niestety, obawiam się, że reguła „im ładniejsza okładka, tym bardziej beznadziejna treść”, okazuje się coraz trafniejsza.
"Secretum" jest drugą częścią serii czterech tomów, której tytuły tworzą łacińską sentencję: "IMPRIMATUR SECRETUM VERITAS MYSTERIUM" - "Sekrety można nawet opublikować, ale prawda zawsze zostanie tajemnicą".
Bohaterem rozwiązującym enigmatyczną zagadkę kryminalną jest mnich-kastrat Atto Melani - tajny agent Króla Słońce. Ponowne spotkanie opata Melaniego i jego dawnego pomocnika następuje w 17 lat od wydarzeń opisanych w "Imprimatur" i jest równie brzemienne w skutki dla całej Europy. Obaj uczestniczą - jako gość i służący - w weselu siostrzeńca kardynała Spady, sekretarza umierającego papieża. Wielka feta jest idealnym pretekstem do wysondowania wrogów i sojuszników, uczestniczących w najbliższym konklawe. Ale jeszcze ważniejsza jest kwestia objęcia tronu po bardzo chorym królu Hiszpanii, bo "kto zasiądzie na tronie Hiszpanii, zostanie władcą świata". Jakie sekrety kryją się w dziwnej willi-okręcie, skierowanej "dziobem" ku Watykanowi? Czym lub kim jest enigmatyczny Tetrachion? Na czyje zlecenie działa tajemnicza sekta fałszywych biedaków, zwanych cerretanami? To tylko niektóre zagadki, które próbuje rozwiązać niezwykła para detektywów w pełnym niebezpieczeństw Rzymie roku 1700...
